Gedicht![]()
dass i nimmer mehr will und a nimmer mehr kann, bitte ruaf ned aun ! Ruaf mi ned an, weil i hör nur dei Stimm und dann schlof i ned ein, bis i wieder de bleden Tablettn nimm. Weit hast mi bracht, i steh auf in der Nocht und dann geh i spaziern, gonz ohne Grund. I hob ned einmal an Hund zum Häußerlnführen. Und wann i heim kumm, is alles wies war und dei Polster riecht immer no nach deine Haar, hörst i werd a Narr. Na i weiß, du hast jetzt an Freund mit an Porsche, sag ihm doch er soll in Orsch gehn und komm wieder heim zu mir. Er geht mit dir jedn Abnd fein essen, sag hast scho vergessn wie ein Leberkäs schmeckt ausn Zeitungspapier ? Er führt di aus ins Theater, das brennt ihm sei Vater, der Thilo ! Dabei is er schmähstad und schiach und blad Mit seine hundert Kilo ! Ruaf mi ned an, weil du weißt doch genau, wo i wohn Wanns was willst, trau di her, wanns ned zfeig dazu bist ! Kommentare![]()
Es wurde noch kein Kommentar geschrieben
|
||||||